Column: Paspoort

Geschreven op maandag 08 juli 2019

Wanneer ik op de deurmat een officiële envelop zie liggen met mijn naam achter een glanzend raampje, voelt het altijd als een soort taakstraf: openen, lezen, handelen. Ik staar naar die cryptische zinnen en getallen. Wat bedoelen ze toch?

Vanochtend is het weer zo ver. Een langwerpige brief met linksboven drie rode kruisjes. Van de gemeente. Ik scheur hem rafelig open. Deze keer snap ik het gelukkig: paspoort verlengen voor 18 februari 2019, recente pasfoto, kosten 71 euro.

Ik weet nog dat ik vijf jaar geleden voor de balie stond met een foto van een paar jaar terug. De ambtenaar vroeg: ‘Wilt u voor vijf of tien jaar verlengen?’ Een weeïg eindigheidsbesef overviel me, alsof je pijlsnel naar de toekomst wordt gekatapulteerd. ‘Doe maar vijf jaar, zei ik schor.

Nu is het zover. Ik ben er nog, mijn Hans niet meer. ’s Middags laat ik pasfoto’s maken tegenover het deelraadkantoor. ‘Recht vooruit kijken en u mag glimlachen.’ ‘Deze vind ik de nog beste,’ zeg ik geschrokken tegen de fotograaf. ‘Kan niet, ik zie vier tanden.’ ‘Waar dan’ vraag ik dwars. Een streepje glazuur is zichtbaar. Ik betaal 12 euro en loop naar de overkant.

Een zaal vol wachtende lotgenoten. Na een uur verschijnt mijn nummer: BLAUWE balie. Een stevige Surinaamse beambte zwaait. Blij stap ik er heen. ‘Dag meneer, paspoort verlengen. Hier is mijn nieuwe foto, de vorige is van lang geleden, tja, we worden ouder.’ Hij glimlacht bijna terechtwijzend. ‘Oh, daar kijk ik niet naar hoor, het gaat mij om het karakter, is ze gezellig, lief. Oud worden we allemaal.’ ‘U heeft volkomen gelijk. Zullen we hem voor vijf jaar verlengen?‘ ‘Tegenwoordig is dat tien jaar.’ ‘Tien! Dan ben ik…’ ‘Nou en? U gaat vast nog met vakantie, ziet u wel naar uit.’

Ik draai door de draaideur, ril in de Kennedylaan. Het regent. Ik open mijn paraplu en wil het liefst wegvliegen als Mary Poppins naar onbekende bestemmingen…

Over Ineke Swanevelt

Ineke Swanevelt (75) geboren in hartje oorlog, hartje Rotterdam, wil als kind al naar het toneel. Als 20-jarige studeert ze af aan de Amsterdamse toneelschool. Na een korte carrière bij de Nederlandse Comedie verblijft ze drie decennia met haar man in het buitenland. Sinds twee jaar is ze weduwe na 44 jaar gelukkig samen zijn. Ze pakt haar leven weer op, als actrice. Daarnaast is schrijven haar grote passie. Voor Factor70, het online platform voor de 70+ vrouw van nu, schrijft ze wekelijks een column. Wij delen maandelijks één van haar columns.

Ineke Swanevelt

Ineke Swanevelt (75) geboren in hartje oorlog, hartje Rotterdam. Voor Factor70 schrijft ze wekelijks een column.